garitae
Garites: ita dictæ, quod eos, qui intus sunt, ab hostium insultibus servent. Will. Brito lib. 2. Philipp. :
Non nisi rarus erat qui muris staret in altis,
Omnibus ad tutas fugientibus ultro Garitas.
Et lib. 7 :
Hi cryptas, illi curvas subiere Garitas.
Continuator Nangii ann. 135.... Castrum, quod incolæ ipsi munitum fossatis et
Garitis tenebant. Chron. Flandriæ cap. 113 : Et fut la Garite assenée vint
fois l'une aprés l'autre. Chr. Bertrandi du Guesclin:
Et tenoit le monstier qui estoit bien fermez,
Et de bonnes Garites estoit bien garitez.
Sebastianus Cobarruvias, Garita, la Casilla pequenna, o celdilla que se haze
sobre la muralla para que alli esten los que hazen la vela. Es nombre Arabigo, y vale
tanto como cueveçuela, o chozilla, de gar, o gara, que vale cueva.Gariteret
Garitier, Castrum
garitismunire. Lit. remiss. ann. 1358. in Reg. 86. Chartoph. reg. ch. 137 :
Damoiselle Jehanne de Vendosme, dame de Bertecourt, nous a
fait exposer que... pour la garde et deffense de son chastel... elle a fait empérer et
Gariter et enforcier son dit chastel. Aliæ ejusd. ann. ibid. ch. 612 :
Les complaignans avoient fait enforcier ladite église et ycelle Garitier au
mieulx qu'il avoient peu. Occurrit præterea apud Marten. tom. 1. Ampl. Collect.
col. 1410.