gemmula

gemmŭla, ae, f. dim. [gemma].

• A little bud: gemmulae floridae, Ap. Met. 10, 29, 10.—
• • B Transf., the sparkling pupil of the eye: App. Ἀνεχ. 8.—
• II A small gem: alii autem caelo et marculo gemmulas exsculpunt, Fronto Ep. ad M. Caes. 4, 3 Mai.: carbunculi in ornamento auri. Vulg. Sap. 32, 7.

gemmula, ae, f. (Demin. v. gemma), I) die kleine Knospe, Apul. met. 10, 29. Arnob. 3, 23. p. 127, 19 R. – II) der kleine Edelstein, Fronto ep. ad M. Caes. 4, 3. p. 65, 9 N.: gemmula carbunculi, Vulg. Sirach 32, 7. – übtr., pupularum nitidas geminas gemmulas (adorent), Apul. Ἀνεχ. 9.

gemmula [CL] 1 little bud (in quot., fig.). ut ex earum ~is et palmitibus generalis totius rei publice Christiane pax, unio et confederatio ‥ sit proventura Spons. Mariae 33. 2 little gem; b (fig.). 1413 annulus ‥ habens plures ~as in circuitu Amund. II app. 329–30.  b pueri, conamini esse ‥ diserti ‥ ut tamquam ~ae Dei sanctuarii clarescatis Ælf. Bata 5. 4; veritas qua nulla pulcrior / est morum gemmula Walt. Wimb. Palpo 122.

gemmŭla, æ, f. (gemma), petite pierre précieuse : Fronto Ep. ad M. Cæs. 4, 3 || petit bourgeon : Apul. M. 10, 29 || [fig.] pupille de lʼœil : Apul. Anechom. 10.

gemmŭla, ae, f.: piccola gemma (degli alberi) Apul; ● ≊ Arn

● piccola pietra preziosa Vulg; ≊ [Front].