grabatum
grabātum, s. grabātus.
grăbātum, ī, n. , c. grabatus : C. Aur. Acut. 2, 37, 195.
Grabatus, ut et Græcis
Tolle Grabatum tuum, etc.
Grabatumminus Latinum opinans, dixisset :
Tolle lectum tuum, etc. justam Episcopi præsentis incurrit
reprehensionem. Armoricis Grabazspecies est feretri, quod vulgo dicimus
Civière à bras; Latinis inferioris ævi feretrum, Loculus, Gall.
S. Episcopi Bonifacii (corpus) in minore
quæ eis vicinior erat Ecclesia cum Grabato quo a navi ferebatur, statuerunt ; cetera
vero Martyrum corpora sepulturæ tradiderunt. Jo. de Janua Grabatum, penult. correpta,
Gremiumreddit, unde versus :
Pro Gremio Grabatum, pro lecto pone Grabatum.