hastivia
Hastiveté. Lit. remiss. ann. 1355. in Reg. 84. Chartoph. reg. ch. 492 :
Cum dictum delictum, ad quod si aspiraverint per
simplicem Hastiviam, grassante stultitia aspirarunt, pretium quinque solidorum non
ascendat. Aliæ ann. 1389. in Reg. 137. ch. 107 : Benat considérant que
autant valoit dire touchin, comme rebelle et traître, meu de chaude cole et de Hastiveté
fery d'une dague qu'il portoit ledit Provensal. Hinc Hastis, Fervidus, iracundus, in Lit. remiss. ann. 1389. ex Reg. 137. ch. 10 :
Doubtant qu'il ne les
villenast et tuast, parce qu'il estoit homme moult perilleux et Hastis, etc.
Unde Hativatus, cognomentum cujusdam Gausfredi, in Charta ann. 1234. Gall. dicimus,
Qui a hate.