heideoti
Cœperunt certi cives Leodienses, qui seipsos nominabant Heideotos, (quod
interpretantur multi de Gallico in Latinum, Osores justitiæ) rebellare D. Joanni de
Bavaria, Electo Leodiensi. Vim vocis Gallicæ non omnino percipio. Hair, et
Heir, est odisse : verum
Heideotospotius nominasse se, quasi
Idiotas, censerem, nisi non
Heideotos, sed
Hædrotiosappellatos scriberet Suffridus Petri in eodem Joanne Episc. cap. 4. qui vocis hujus posterioris vim pariter attigit :
Erat illic genus hominum factiosorum, qui ob effrenem linguæ
petulantiam, qua sine pudore legitimis suis magistratibus ad captandam auram popularem
obtrudebant, Hedroten, sive Hedrotii vocabantur.Zantflietapud Marten. tom. 5. Ampliss. Collect. col. 361. ubi et de vocis etymo diserte docemur :
Anno 1403. quidam filii iniquitatis,
Gallice Haidroits id est, odientes jus et æquum, cives Leodienses Ibidem col. 362 : Odium
tamen quod in cordibus dictorum Haidrotiorum suscitatum fuerat, nondum poterat radicitus
extirpari ab eisdem.