heuca
Heuset
Heuse, nunc
Aisse, Embolus, fibula. Arest. parlam. Paris. ann. 1303. in Reg.
Olimfol. 106 :
Harnitores pomellorum, bandarum, capellorum, virolarum et Heuçarum ex
auricalco, electro et metallo, etc. Lib. 1. statut. artific. Paris. ex Cam.
Comput. fol. 218. r°. : Des garnisseurs d'espées, faiseurs de viroles, de Heus et
pommeaulx, etc. Comput. fabr. S. Petri Insul. ann. 1522 : Datum Balduino
François, qui mutavit omne plumbum vetus dicti campanarii in novum, et deposuit crucem,
et posuit Heusam novam, etc. Lit. remiss. ann. 1388. in Reg. 132. Chartoph. reg.
ch. 220 : Lequel suppliant a emblé... une Heuse de fer à la charrue de certaine
personne qu'il ne cognoist. Deux chevilles de fer, appellées Heuces, à
charrette, in aliis ann. 1408. ex Reg. 163. ch. 6.