hierodulus
hĭĕrŏdūlus, i, m., = ἱερόδουλος,
- a temple servant, Firm. Math. 8, 21.
hierodūlus, ī, m. (ἱερόδουλος), der Tempeldiener, Firm. math. 8, 21, 11 u. 8, 29,10.
hĭĕrŏdūlus, ī, m. (ἱερόδουλος), ministre des sacrifices : Firm. Math. 8, 21.
Ædituos faciet, templorumque custodes, Hierodulos,
et qui sacris officiis deputentur. Et cap. 29 : Hierodulos faciet et
templorum servos. Usi sunt hoc nomine Græci Bibl. Interpretes in lib. Esdræ cap.
2. et 7. et 8. de Nathinnæis. Vide Cedrenum in Julio pag. 167. et Henric. Valesium ad
Euseb. lib. 1. cap. 6. pag. 66.