horrisonus
horrisonus, resounding terribly
Frieze-Dennison Vergil
horrisonus , a, um: adj. (horreō and sonus), having or making a fearful sound; harsh-sounding, thundering, 6.573.
Could not find horrisonis in Logeion dictionaries.
horrisonis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of horrisonus
horrĭsŏnus, a, um, adj. [horreo-sonus],
- sounding dreadfully, that makes a horrid sound (poet.): fretum, Cic. poët. Tusc. 2, 10, 23; cf. flatus, Luc. 2, 455: fragor, Lucr. 5, 109: fremitus, Verg. A. 9, 55: cardo, id. ib. 6, 573: buxus, Val. Fl. 2, 584: flagellum, id. 7, 149.
horrisonus, a, um (horreo u. sono), schrecklich tönend, -rauschend, -sausend, fragor, Lucr.: fremitus, cardo, Verg.: fretum, Cic. poët.: flagellum, Val. Flacc.
~ae ventosis flatibus clangebantur buccinae
viribus horrisonis valeo confringere quercus
erant [immundi spiritus ] ‥ aspectu truces ‥ vocibus ~is
turbinis horrisonos suffertque viriliter ictus
~um enim strepitum probavit mors animalis cui insederat non morata
latratibus ~is
eructaciones horrissone ‥ et fetentes hanelitus
diem horissono bubo preconio / commendat
horrĭsŏnus, (14) a, um (horreo, sonus), au bruit terrible, produisant un horrible bruit : [poet.] Cic. Tusc. 2, 23 ; Lucr. 5, 109 ; Virg. En. 9, 55.
horrisonus
adj.
- horror+SON-, resounding terribly: fretum, C.poët.: fremitus, V.