hortatio

hortātĭo, ōnis, f. [hortor],

• an encouragement, exhortation (class.): jam hoc loco non hortatione neque praeceptis, sed precibus tecum fraternis ago, Cic. Q. Fr. 1, 1, 14, § 41: hortatio non est necessaria, id. Fam. 9, 14, 7: mihi grata tua est hortatio, id. Fin. 5, 2, 6: ille in castigationem, hic in hortationem amorum compositus, Quint. 3, 8, 54 Spald.: clamor (oppidanorum) permixtus hortatione, etc., Sall. J. 60, 2: remigum, Liv. 40, 4, 12: Hortationes ad philosophiam, the title of a treatise by Augustus, Suet. Aug. 85.

hortātio, ōnis, f. (hortor), die Aufmunterung, Ermunterung, Cic. u.a.: hortatio ad promittendum Pamphilo quod iubetur, Donat.: Plur. contiones hortationesque, anfeuernde Ansprachen, Cic.: hortationes ad philosophiam (als Titel), Suet.: hortatione agere cum alqo, ermunterungsweise verfahren bei jmd., Cic.: insbes. hortatio remigum nautarumque, die Aufmunterung d. R. u. M. durch Taktschlag u. Zuruf, Liv. 40, 4, 12 (vgl. hortator).

hortatio [CL] , encouragement, advice. 940 (v. frequentativus 2); Osb. Glouc. Deriv. 273 (v. hortatorie); 1240 secundum ~onem psalmiste Conc. Syn. 295; sub ortacione Ps.-Gros. Gram. 59 (v. deprecatio 2b); is namque germani sui dolores egre ferens, ‥ quedam perpetue salutis hortamenta ‥ hac ilium ~onis voce aggreditur Mir. Hen. VI III 88.

hortātĭō, (13) ōnis, f. (hortor), exhortation, encouragement : Cic. Fin. 5, 6 ; Phil. 9, 6 ; Sall. J. 60, 2 ; Liv. 40, 4, 12.

hortatio , onis. f.
勸勉之言。

Suggest a Translation
See an image

hortātiō ōnis, f

• hortor, an encouragement, exhortation: mihi grata: clamor permixtus hortatione, S.: remigum, L.