humerale
hŭmĕrāle, hŭmĕrus, etc., v. umerale, umerus, etc.
humerāle, humerulus, s. ūmerale, ūmerulus.
hŭmĕrāle (ŭm-), is, n. , cape, pèlerine : Dig. 49, 16, 14.
Superhumerale, Vestis
Clericalis, Sacerdotalis et Pontificalis, de qua suo loco.
Humeralea superhumerali distingunt Macri Fratres, quos consule in Hierolex.
Post sandalia in Ecclesiæ vestimentis sequitur Humerale, quod fit ex
lino purissimo, etc. Hugo a S. Victore lib. 1. de Sacram. cap. 45 :
Humerale sive amictus. Bernardus Mon. in Consuetud. Cluniac. MSS. cap.
55 : Et alligat Superhumerale, i. amictum. Ordo Romanus : Fratres in
chorum ordinatim convenire debent Humeralibus et albis, apud quosdam autem casulis
induti. Alio loco : Anabolagium, id est, amictum, quod dicitur
Humerale. Hildebertus Cenomanensis de Officio Missæ :
... Scapulas Humerale tegebat
Præsulis intrantis interiora sacri.
Acta Murensis Monast. pag. 29 : Septuaginta albæ cum totidem Humeralibus
et cingulis.
Humerale, in Charta Rudesindi Episcopi Dumiensis æræ 1016. apud Antonium
Indumenta
Sacerdotum et Levitarum, cum balteis et Homorariis aureo texta, visinia,
(bissina,) purpurea et linea, in admonitione conversorum signos et
campanas, etc.Humeralevestis militaris. Paulus JC :
Si tibiale vel Humerale miles
alienavit, castigari verberibus debet. Ea autem voce non solum pars illa
vestitus ænei intelligitur qua teguntur cataphractorum humeri, sed et quodcumque militare
amiculum humeros contegens, Italis