iaculatio

jăcŭlātĭo, ōnis, f. [iaculor], a throwing, casting, hurling.

• I Lit.: fulminatio est jaculatio cum ictu, Sen. Q. N. 2, 12, 1: equestris, Plin. 8, 42, 65, § 162: fulgoris, Ap. Mund. p. 64, 22.—
• II Trop.: in hac veluti jaculatione verborum, Quint. 6, 3, 43.

iaculātio, ōnis, f. (iaculor), das Werfen, Schleudern, absol., fulminatio est iaculatio cum ictu, Sen.: iac. equestris, Plin. u. Firm.: iac. voluntaria (sc. spinarum). Solin. – m. Genet., iac. fulgoris, Apul.: iaculationes saxorum, Apul.: m. in u. Akk., testarum in mare iaculationes, Min. Fel. 3, 5. – übtr., haec velut iac. dictorum, Quint. 6, 3, 43.

See: jaculatio