iantaculum
iantāculum, s. ientāculum.
corrupte solent proferre
hac vocabula per e. in prima syllaba, scil. Gento, as, etc. Quî scribantur hæ voces,
hodie satis notum. Usi sunt quidam e Latinis. Vide Jantaculo seu collatione per ipsum facta. (Diar. Burchardi, ed.
Thasne, II, 417. ann. 1497.)