ignio
Could not find ignitis in Logeion dictionaries.
ignitis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of ignio
ignĭo, īvi or ĭi, ītum, 4, v. a. [ignis],
- to ignite, set on fire, make red-hot (post-class.): ut igniverint, Prud. στεφ. 10, 1077.
- —Hence, ignītus, a, um, P. a., fiery, glowing.
- A Lit.: liquor, Serv. Verg. A. 6, 33: aether, Ap. Mund. p. 57: tela, id. ib. p. 61.— Comp.: quod vinum natura esset ignitius, Gell. 17, 8, 10.—Sup.: draconis effigies ignitissima, Jul. Var. Rer. Gest. Alex. 3, 56.—
- B Trop.: ingenium, Prud. Ham. 546; Sid. Ep. 1, 11.
īgnio, īvī, ītum, īre (ignis), feurig-, glühend machen, heiß machen, erhitzen, anzünden, Cypr. ad Fortun. 11. p. 339, 1 H. Augustin. epist. 149, 33 u. in psalm. 65, 16. Prud. perist. 10, 1078. Chalcid. Tim. 39 B. u. 351. Iul. Val. 3, 6 (3): ignito aëre (Abl. absol.), Chalcid. Tim. 318: sales igniti, Th. Prisc. 2, 15 in.: ferrum ignitum, Plin. Val. 2, 18: aqua ignita, Firm. de err. 3, 5: pelles sole ignitae, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 112. – ➳ īgnītus, Adi., s. bes.
See: ignire
igniō, īvī, ītum, īre (ignis), tr., mettre en feu, brûler : Prud. Perist. 10, 1077 ; Eccl.