illimo
il-līmo, (āvī), ātum, āre (in u. limus), mit Lehm u. dgl. bewerfen, Colum. 9, 7, 4. Act. martyr. S. Vincent. 8 Ruinart.
See: illimare
illīmō (inl-) (in, limus), tr., souiller de limon : Col. Rust. 9, 7, 4.