immodestus
immodestus, unrestrained, excessive, shameless
Could not find immodestum in Logeion dictionaries.
immodestum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of immodestus
immŏdestus (inm-), a, um, adj. [inmodestus],
- unrestrained, excessive, extravagant, immoderate (rare but class.; syn. immoderatus): in vino. Ter. Heaut. 568: mores, Plaut. Curc. 1, 3, 44 (201): largitione effundere, Sen. Contr. 1, 1: fautores histrionum, Tac. A. 13, 28: genus jocandi non profusum nec immodestum, * Cic. Off. 1, 29, 103.—Advv.: immŏdestē.
- A Immoderately, extravagantly, impudently: amare, Plaut. Poen. 1, 1, 25 (153): gloriari (with immodice), Liv. 22, 27, 2: immodeste atque intemperanter facere multa, Quint. 5, 7, 32: postulare missionem, Suet. Aug. 24.— Comp.: procedere, Sen. Q. N. 1, 17.—
- B Unjustly: tum me hoc indecore, inmodeste datis di, Plaut. Rud. 1, 3, 9 (193).
im-modestus, a, um (in u. modestus), maßlos, taktlos, unbescheiden, übermütig, frech, v. Pers., fautores histrionum, Tac.: in vino quam imm. fuisti, Ter. – v. Lebl., mores, Plaut.: largitio, Sen. rhet.: genus iocandi, Cic.
immŏdestus, (14) a, um (in, modestus), qui est sans retenue, déréglé : Cic. Off. 1, 103 ; Sen. Rhet. Contr. 1, 1 ; Tac. Ann. 13, 28.
immodestus (in-m-)
adj.,
- unrestrained, excessive, shameless: in vino, T.: genus iocandi.