immutatio

immūtātĭo (inm-), ōnis, f. [immuto],

• a change, exchanging, interchange, substitution of one thing for another in speech: verborum, Cic. Ac. 2, 6, 16: ordinis, id. de Or. 3, 44, 176: si verborum immutationibus utantur, quos appellant τρόπους, id. Brut. 17, 69.—
• • B Esp., rhet. t. t., metonymy, the indirect naming of any thing = ἀλλοιωσις, μετωνυμία: immutationes nusquam crebriores, i.e. metonymies, id. Or. 27, 94; id. de Or. 3, 54, 207; cf. Quint. 9, 1, 35: faciebat barbarismos immutatione, cum c pro g uteretur, id. 1, 5, 12; cf. ib. 6.

immūtātio, ōnis, f. (immuto), I) die Veränderung, die Vertauschung in der Rede, ordinis, Cic.: verborum, Cic.: faciebat barbarismos immutatione, cum c pro g uteretur, Quint. – II) insbes. als rhetor. Fig. = ἀλλοίωσίς, μετωνυμία, die Vertauschung der Worte, der metonymische Ausdruck, die Metonymie, Cic. de or. 3, 207. Quint. 9, 1, 35: Plur. bei Cic. or. 94.

1 immutatio [CL] 1 change, alteration; b (~o aeris or sim.) atmospheric change, change of weather. [Dominus] discipulis ‥ omnium notitiam tribuit linguarum, unde mira inmutatione dexterae Excelsi (cf. Psalm. lxxvi 11: factum est ut ‥; Bede Gen. 123); ~o enim sensibilis non fit nisi in tempore Peckham Persp. I 53 (56).  b 601 inminent ‥ ~ones aeris terroresque de caelo et contra ordinationem temporum tempestates (Lit. Papae) Bede HE I 32 p. 69; pestiferas aeris ~ones, crebras egritudinum accessiones Pull. CM 209; sepe eciam [tactus] patitur ab extrinseca aeris ~one ut in digitis nimio frigore constrictis Bart. Angl. III 21; variatur ‥ pulsus ‥ propter temporis ~onem Ib. 24. 2 change in form or appearance, transformation. testati nobis sunt qui ibi presentes aderant exanime corpus sancti viri subita inmutatione fuisse renovatum, lacteo candore perfusum roseoque rubore venustum Wulf. Æthelwold 41; Quaest. Salern. P 80 (v. immutare 2a); oculus ‥ est corpus politum et planum recipiens inmutaciones a corpore lucido agente in ipsum J. Blund An. 59; inmutacio ‥ existens in oculo representans rem extra est rotunda, quia suum subjectum in quo [est] rotundum, sc. oculus, et illa inmutacio representat rem extra Ib. 90; si ‥ queritur quare pocius fiat inmutacio figure in aqua quam in aere Ib. 110; per naturalem ~onem Bacon Maj. II 432 (v. eductio 4); cum ab isto, presente, ‘ut in pluribus’ evenit talis ~o sensus, sequitur quod ~o, vel species genita, sit effectus naturalis talis cause Duns Ord. III 147; †minutacionis Alph. 62 (v. immutare 2c). 3 change in circumstances or status. b change for the worse. laici non habent potestatem aliquid in ecclesia statuendi quod ~onem circa ecclesias inducat Ockham Dial. 614; 1365 in ~onem status eorum quem habuerunt in eisdem [sc. ecclesiis] Lit. Cant. II 475.  b o feralis inmutatio! o horrenda praeceptorum caelestium conculcatio! Gildas EB 108; mutato consilio Hugonis et Rotberti ‥ eorum velle sequi noluerant, immo, pro ~one constructionis, eos levitatis arguentes reliquerant Ord. Vit. III 2 p. 21. 4 (gram.) change in sound or form (of word). Donatus dicit barbarismum fieri per ~onem litere ut ‘olli’ pro ‘illi’ Gerv. Melkley AV 8; usus est Latinorum ut quibusdam nominibus, tam Grecis quam barbaris, utuntur sub modica ~one et notha faciant Ib. 78; assumpsimus hoc nomen ‘octo’ a Grecis sine ~one Gros. Hexaem. proem. 51; Ps.-Gros. Gram. 70 (v. ectasis).

2 immutatio [2 in- + mutatio] , absence of change. sicut se habet quies ad motum, sic ~o ad mutationem Bacon XIII 317.

immūtātĭō, (15) ōnis, f. (immuto), ¶ 1 changement : Cic. de Or. 3, 176 ; Ac. 2, 16 ¶ 2 [rhét.] : a) verborum immutationes, quos Græci appellant τρόπους Cic. Br. 69, figures changeant la signification des mots, que les Grecs appellent tropes ; b) métonymie : Cic. Or. 94 ; de Or. 3, 207.

immutatio , onis. f.
改變。

Suggest a Translation
See an image

immūtātiō (inm-) ōnis, f

• immuto, an interchange, substitution: verborum: ordinis.—In rhet., a metonymy, transferred meaning.