impacatus
impacatus, not peaceable, warlike
Could not find impacatum in Logeion dictionaries.
impacatum masculine genitive plural, neuter genitive plural, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of impacatus
impācātus (inp-), a, um, adj. [2. inpacatus],
- not peaceable, unquiet (poet. and in post-Aug. prose): aut impacatos a tergo horrebis Iberos, warlike, plundering, Verg. G. 3, 408: fortuna, Stat. S. 5, 1, 137: quies alti pelagi, Claud. in. Ruf. 1, 70: vita, Sen. de Ira, 3, 27 fin.: odia, Claud. in. Eutr. 2, 212.
im-pācātus, a, um (in u. pacatus), nicht friedfertig, unfriedsam, unruhig, v. Pers., Verg., Amm. u.a.: vita, Sen.: pelagus, Claud.: Compar., pertinacior et impacatior multitudo, Augustin. epist. 85, 30.
ut ‥ inpacatos quosque vel rixantes placido sermone concordes efficeret
ea ‥ provintia, que habet tres pagos, Cestrensem, Crobernensem, Tefordensem, erat adhuc propter longinquitatem Normannis inaccessa et propter barbariem inpacata
infectis rex Willelmus cunctis negociis inpacatus recessit
rex ‥ Willelmus ‥ profectus in Moraviam, ne aliquid usquam in regno ~um relinqueret, pacem inivit cum comite de C.
impācātus, (15) a, um (in, pacatus), non pacifié, agité : Virg. G. 3, 408 ; Sen. Ira 3, 27, 4 || non apaisé : Claud. Ruf. 1, 70.
- 1. niet onderworpen;
- 2. niet vredig, onrustig [vita].
impācātus (inp-)
adj.
- 2 in+pacatus, not peaceable, warlike: Iberi, V.