implecto
Could not find implexa in Logeion dictionaries.
implexa perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of implecto
implecto (inpl-), xi, xum, 3, v. a. [in-plecto], to plait, wind, or twist into, to wind or twist among, to interweave, interlace, entwine (poet. and in post-Aug. prose; usually in the part. perf.).
- I Lit.: multae hirudines dentibus (crocodili) implectuntur, Ap. Apol. p. 278: inplexis ita principiis, Lucr. 3, 33: dracones quaternos quinosque inter se cratium modo implexos, Plin. 8, 13, 13, § 35: capillus horrore implexus atque impeditus, Ap. Apol. p. 276; cf. in a Greek construction, caeruleos implexae crinibus angues Eumenides, Verg. G. 4, 482: manibus implexis, Sen. Ben. 1, 3; cf. Ap. Met. 3, 15, 6.—*
- II Trop.: vidua implexa luctu continuo, implicated, involved, entangled, Tac. A. 16, 10, v. Orell. ad h. l.
im-plecto, plexī, plexum, ere (in u. plecto), hineinflechten, -schlingen, verschlingen, I) eig.: hirudines implectuntur dentibus, Apul.: aurum crinibus implexum, Plin.: manibus implexis, mit verschlungenen Händen, Sen.: implexae crinibus angues (Acc.) Eumenides, deren Haar mit Schlangen durchflochten, Verg.: angues inter se cratium modo implexi, Plin. – II) übtr.: series implexa causarum, die ineinandergreifende Kette von Ursachen, Sen. de ben. 4, 7, 2: u. so videbimus an rerum omnium certus ordo ducatur, et alia aliis ita implexa sint (eins so ins andere greift), ut etc., Sen. nat. qu. 1, 1, 4: vidua implexa luctu continuo, ununterbrochener Trauer sich ganz hingebend, Tac. ann. 16, 10 codd. u. Dräger (Nipp. u. Halm impexa). – Partiz. neutr. pl. subst., non superfluis vel implexis (verwickelte Dinge) atque ambiguis occupare animum, Ambros. de off. 1, 26, 122.
See: implectare
implectō, (13) plexī, plexum, ĕre, tr., ¶ 1 entrelacer [surtout employé au part. implexus ] : Lucr. 3, 33 ; Plin. 8, 35 ; [poét.] implexa crinibus angues Virg. G. 4, 482, ayant des serpents entrelacés dans ses cheveux ¶ 2 [fig.] mêler à, enlacer dans : vidua implexa luctu continuo Tac. Ann. 16, 10, veuve toujours enveloppée de deuil || entremêler : Sen. Ben. 4, 7, 2 ; Nat. 1, 1, 4.