implicamentum
implĭcāmentum (inpl-), i, n. [inplico],
- an involvement, entanglement (late Lat.).—Trop.: miseriarum implicamentis se expedire, Aug. de Serm. Dom. 1, 3 med.
implicāmentum, ī, n. (implico), die Verwicklung, Augustin. epist. 243, 5; enarr. in psalm. 17. § 34 u. s.
eisdem qui vel uxorem vel alios cognatos et ~a mundi hujus propter ipsum reliquerit centuplum accipere promittit in hac vita praemium
ut se a talibus miseriarum ~is evolutum exsolveret
fluctuum ~a
quos ab ~is peccatorum, cum quibus carnaliter nati erant, absolvit, hos etiam carismatum ornat et confirmat luce caelestium
vitiorum potius inplicamentis quam divinis solebam servire mandatis
“mirum est” inquit “quod viri adeo sapientes ‥ me hominem incultum tantopere solicitatis ut ‥ publicisque conventibus et negotiorum ~is ‥ ingerere laboretis”
perniciosis secularium negotiorum ~is [cf. ] professione renunciantesII Tim. ii 4
preter curas has et occupationes et ~a hec
quomodo in hiis vanis ~is ‥ tempus expendis?
implĭcāmentum, ī, n. , embarras : Aug. Psalm. 17, 34.
Ecce nos reliquimus omnia:
Hæc sancti Evangelii lectio... congruit eis qui cuncta mundi
Implicamenta pro amore divino postponere... eligunt. Imit. Christi lib. 2. cap.
8 : Sine alicujus creaturæ Implicamento.