impromiscus
Could not find impromiscum in Logeion dictionaries.
impromiscum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of impromiscus
imprōmiscŭs (inpr-), a, um, adj. [2 in-promiscus],
- unmixed, unmingled (post-class.): suavitas, Gell. 12, 4, 3: verbum neque numeris neque generibus praeserviens, sed liberum undique et impromiscum, id. 1, 7, 6.
im-prōmiscus, a, um (in u. promiscus), unvermischt, Gell. 1, 7, 6; 12, 4, 3.
imprōmiscus, a, um, pur, sans mélange : Gell. 1, 7, 6 ; 12, 4, 3.