improprius
Could not find improprium in Logeion dictionaries.
improprium neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of improprius
imprō̆prĭus (inpr-), a, um, adj. [2. in-proprius],
- not befitting a thing, unsuitable, improper (post-Aug.): nec improprium nec inusitatum nomen, Quint. 8, 4, 16; cf. cognomen, Plin. 37, 8, 37, § 116: verba, Quint. 8, 3, 57: tropus maxime improprius, id. 8, 6, 37.—Neutr. as subst.: impropri-um, i, something improper, impropriety, faultiness: ei (proprietati) contrarium est vitium; id apud nos improprium, ἄκυρον apud Graecos vocatur, quale est: Tantum sperare dolorem, Quint. 8, 2, 3: sciam us, nihil ornatum esse, quod sit improprium, id. 8, 3, 15; 1, 5, 46.—In plur., Quint. 1, 8, 13; 2, 5, 10; 10, 3, 20; 12, 10, 42. — Adv.: im-propriē, improperly, Plin. 8, 10, 10, § 29; Gell. 6, 6, 2; 17, 1, 1.
im-proprius, a, um (in u. proprius), uneigentlich, nicht eigentlich zukommend, unpassend, griech. ἄκυρος, bes. als t. t. der gramm. Sprache, nomen, Quint.: cognomen, Plin. – neutr. subst., improprium = ἄκυρον, das Unpassende, Schiefe, Quint. 8, 2, 3: u. Plur. impropria, unpassende Ausdrücke, Quint. 10, 3, 20.
si ~o modo figurantur, fere omnes figure accipiuntur imperfecte
confitentur alii quod corpus Christi est in sacramento altaris virtualiter, spiritualiter, et sacramentaliter . ‥ huic dicitur quod confessio hec includit improperium [(v. l. improprium ] et falsum
~ium, A.unpropre
Greci ‥ habent octo proprias diptongas et tres ~ias
potest ‥ unus modus [equivocacionis ] esse inproprius, ut ‥ ‘pratum ridet’
extendendo ‥ nomen mensure et nature modo inproprio quo placet sophistis conceditur quod ‥
A satis tractatur, est ~ia; propria redit inB ; sedB etD probantur exC
imprŏprĭus, a, um, impropre [gramm.] : Quint. 8, 4, 16 ; Plin. 37, 116 || -prĭum, ĭī, n. , impropriété : Quint. 8, 2, 3 ; 10, 3, 20.