impugnatus
Could not find impugnatum in Logeion dictionaries.
impugnatum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of impugnatus
impugnatum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of impugno
impugnātus (inp-), a, um, Part., from impugno.
impugnātus (inp-), a, um, adj. [2. in-pugnatus],
- not attacked, unassailed: turpe est rhetori, si quid in mala causa destitutum atque impugnatum relinquat, Gell. 1, 6, 4.
impugnātus, a, um, part. p. de impugno.