imputatus
imputatus2, unpruned, untrimmed
Could not find imputatum in Logeion dictionaries.
imputatum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of imputatus
imputatum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of imputo
impŭtātus (inp-), a, um, Part., from imputo.
impŭtātus (inp-), a, um, adj. [2. in-putatus],
- unpruned, untrimmed: vinea, Hor. Epod. 16, 44: buxus, Plin. 17, 21, 35, § 163.
1. imputātus, a, um (in u. puto, reinigen, beschneiden), unbeschnitten, buxus, Plin. 17, 163: vinea (Weinstöcke), Hor. epod. 16, 44.
2. imputātus, a, um, Partic. v. imputo, w. s.
1 impŭtātus, a, um, part. de imputo.
2 impŭtātus, (16) a, um (in, putatus), qui nʼa pas été taillé : Hor. Epo. 16, 44 ; Plin. 17, 163.
imputātus (inp-) (1)
- P. of imputo.
imputātus (inp-) (2) adj.
- 2 in+putatus, unpruned, untrimmed: vinea, H.