in-
in modo in compositione privativum est, ut injustus, improbus
in praepositio, si conposita sit et P aut B vel M sequatur, N in M convertit, ut improbus
- 1. (ter aanduiding v.d. plaats waar) in, op, bij [insum];
- 2. (ter aanduiding v.d. plaats waarheen) naar binnen, in- [infero; inveho]; / vaak volledige of gedeeltelijke assimilatie: voor l > il-; voor r > ir-; voor b, p, m > im-; voor gn > ī; voor f en s > īn.
in- an inseparable particle
- cf. Gr. ἀ-, ἀν-; Germ. and Eng. un-, which, prefixed to an adj., negatives or reverses the meaning: impar, unequal: intolerabilis, unbearable: immitis, ruthless. —In tmesis: Hanc . . . Inque salutatam linquo, V.In composition 2 in- has the same forms as the praep. 1 in, but loses the nbefore gn-.