inauguro
inauguro, to take omens from the flight of birds, practise augury, divine
Could not find inauguratis in Logeion dictionaries.
inauguratis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of inauguro
ĭn-augŭro, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
- I Lit. To take omens from the flight of birds, to practise augury, to divine: per sacram viam augures ex arce profecti solent inaugurare, Varr. L. L. 5, § 47 Müll.: impetritum, inauguratum'st: quovis admittunt aves, Plaut. As. 2, 1, 11 (259): Palatinum Romulus, Aventinum Remus ad inaugurandum templa capiunt, Liv. 1, 6, 4: agedum, divine tu, inaugura, fierine possit, quod nunc ego mente concipio, Liv. 1, 36, 4.
- —Hence, b. inaugŭrāto, adv. (lit. abl. absol.), after consulting the birds: id quia inaugurato Romulus fecerat, Liv. 1, 36, 3: consecrare locum, id. 1, 44, 4.—
- II Transf.
- A To give a certain sanctity to a place or (official) person by ceremony of consulting the flight of birds, to consecrate, inaugurate, install: locum, Liv. 3, 20, 6: VRBEM (Romulus) Calend. Praenest. ap. Inscr. Orell. 2, p. 386: cur non inaugurare? Sume diem; vide, qui te inauguret, Cic. Phil. 2, 43, 110: augur in locum ejus inauguratus est filius, Liv. 30, 26, 10; so, aliquem flaminem, id. 27, 8, 4; 41, 28, 7.—
- B In gen., to install: cena et poculis magnis inauguratur (dux latronum), Ap. Met. 7, 9, 5; comitia, quae habentur aut regis aut flaminum inaugurandorum causa, Lab. ap. Gell. 15, 27, 1: si flamines Diales inaugurentur, Gai. Inst. 1, 130.
in-auguro, āvī, ātum, āre, I) intr. Augurien anstellen, die Weissagevögel befragen, Palatium Romulus, Remus Aventinum ad inaugurandum templa capiunt, Liv. 1, 6, 4: m. folg. indir. Fragesatz, inaugura, fierine possit, quod nunc ego mente concipio, Liv. 1, 36, 4. – impers., inauguratum est, Plaut. asin. 259. – u. Abl. Partic. absol., inaugurātō, nach-, mit Anstellung der Augurien, Liv. 1, 36, 3 u. 5, 52, 2. – II) tr. durch Befragen des Vogelfluges eine gewisse Heiligkeit geben, einen Tempel usw. einweihen (Ggstz. exaugurare), locum, Liv.: templum, Cic.: centurias, Liv.: übtr., qualis erat terris, quem Tibris inaugurat, annus? Claud. VI. cons. Hon. 12. – einen Priester usw. weihen, einsetzen, flaminem, Cic. u. Liv.: regem sacrificum, Liv.: augurem, Liv.: übtr., cenā et poculis magnis inauguratur (dux latronum), Apul. met. 7, 9.
See: inaugurare
ĭnaugŭrō, (12) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., prendre les augures : Varro L. 5, 47 ; Liv. 1, 6, 4 || [avec interr. ind., pour savoir si] : Liv. 1, 36, 4 ¶ 2 tr., consacrer officiellement la nomination de qqn dans un collège sacerdotal : Cic. Phil. 2, 110 ; inaugurari ab aliquo Cic. Br. 1, être consacré par un confrère qui sert de parrain, cf. Liv. 27, 8, 4 ; 30, 26, 10 || consacrer, inaugurer un emplacement : Liv. 3, 20, 6 || [fig.] cena inauguratur dux Apul. M. 7, 9, on inaugure lʼélection du chef par un banquet.
inauguro , as, are. n. act.
等先兆。供廟。推拜爲王。Inaugura quod mente concipio 汝試猜我心意。
Suggest a Translation
See an image
等先兆。供廟。推拜爲王。Inaugura quod mente concipio 汝試猜我心意。
Suggest a Translation
See an image
in-augurō āvī, ātus, āre,
- to take omens from the flight of birds, practise augury, divine: ad inaugurandum templa capiunt, L.: divine tu, inaugura, fierine possit, L.—To hallow by augury, consecrate, inaugurate, install: vide, qui te inauguret: augur in locum eius inauguratus est, L.