incerto
Could not find incertans in Logeion dictionaries.
incertans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of incerto
incerto, adv., v. incertus fin.
incerto, āre, v. a. [incertus],
- to render doubtful or uncertain (ante- and post-class.): longa dies meum incertat animum, Plaut. Ep. 4, 1, 18 (543): prospectum (cursus), Ap. Met. 11, 16, 34; singultu lacrimoso sermonem incertans, making indistinct, inaudible, id. ib. 5, 13, 2; me incertat dictio, Pac. ap. Non. 123, 30 (Trag. Rel. p. 79 Rib.).
1. incertō, Adv. (incertus), nicht gewiß, admodum inc. scire, Plaut. Pseud. 962. – Plaut. Epid. 505 u. 545 cod. A incerte.
2. incerto, āre (incertus), I) unbestimmt, ungewiß machen, sermonem singultu lacrimoso, undeutlich, unvernehmlich machen, Apul. met. 5, 13: cursus spatio prospectum sui nobis incertat (von einem Schiffe), ibid. 11, 16. – II) übtr., jmd. ungewiß machen, alqm, Pacuv. tr. 156: alcis animum, Plaut. Epid. 545.
1 incertō (incertus), c. incerte : Pl. Ps. 962.
2 incertō, (16) āre (incertus), tr., mettre dans lʼincertitude : Pacuv. 156 ; Pl. Epid. 545 || rendre indistinct : Apul. M. 5, 13.
Plaut. Epid. 4. 1. 18.