incessabilis
incessābĭlis, e, adj. [2. in-cesso],
- unceasing, incessant (post-class.): labor, Mart. Cap. 1, 14; Cael. Aur. Tard. 4, 6.—Adv.: in-cessābĭlĭter, incessantly, Mart. Cap. 9, 303; Hier. Ep. 64.
incessābilis, e (in u. cesso), unablässig, unaufhörlich, Cypr., Cael. Aur. u.a.
de ~ibus regni gubernaculis
cum pars adversa juris injuriam non cesset factis et verbis circuitu ~i ‥ commendare
~i jugitate(v.
semper mobile ‥ ipsorum [sc. Seraphim ] circa divina et ~e [ἀκατάληκτον ]
est ‥ Seraphin mobile semper circa divina et ~e []. ‥ [ : Trevisa noȝt cessinge Dionysius ] docet etiam ~e [], quia talis amor nunquam excidit, nunquam ab appetitu amati requiescit : Trevisa incessable
beate Virgini ~es gratias egit
ĭncessābĭlis, e (in, cesso), incessant : Capel. 1, 14.
Ut ipse Deus Incessabilis verus testis est. Pro Continuus, in Epist. 42.
Nic. I. PP. tom. 7. Collect. Histor. Franc. pag. 433 : Incessabilis cura,
etc.