incompertus
incompertus, unascertained, unknown
Could not find incompertum in Logeion dictionaries.
incompertum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of incompertus
in-compertus, a, um, adj.,
- of which one has no information, unknown (not ante-Aug.): inter cetera vetustate incomperta hoc quoque in incerto positum, Liv. 4, 23, 3: ne quid incompertum deferret, id. 10, 40, 10; 9, 26, 15: origo atque natura ejus incomperta est mihi, Plin. 34, 13, 38, § 137: qualis sit ea incompertum habeo, I do not know, id. 12, 8, 16, § 32.
in-compertus, a, um (in u. comperio), noch nicht in Erfahrung gebracht, noch unerforscht, noch unausgemacht, noch unbekannt, unsicher, inc. navigatio, Plin.: etiam tum inc. magnitudo, Plin.: aedificia incomperta hostibus, Tac.: di maioribus inc., Prud.: inter cetera vetustate incomperta hoc quoque in incerto positum, Liv.: origo atque natura eius incomperta est mihi, Plin.: incomperta via est, Lucil. iun.: ne quid incompertum deferret, Liv. – incompertum est od. habeo m. folg. indir. Fragesatz, ciconiae quonam e loco veniant aut quo se referant incompertum adhuc est, Plin.: id utrum parum ex intervallo sit conspectum, an dolus aliquis suspectus fuerit, incompertum est, Liv.: qualis sit ea, incompertum habeo, Plin.
artem ~am invenire, inventam expedire primi temptemus
ne, comperta vitans, ~is facilius falli possit
incompertus, (14) a, um (in, comperio), non découvert, non éclairci, obscur, inconnu : Liv. 4, 23, 3 ; Plin. 34, 137 || incompertum habeo [av. interr. indir.] Plin. 12, 32, je nʼai pas découvert.
in-compertus
adj.,
- unascertained, unknown: inter cetera vetustate incomperta, L.: id utrum . . . an . . . incompertum est, L.