inconfectus
in-confectus, a, um, adj.,
- not wrought out, undigested (late Lat.), Hier. Ep. 119, no. 1; Cels. 4, 16 (dub.).
in-cōnfectus, a, um (in u. conficio), unvollendet, Hieron. epist. 119, 1. – ➳ Cels. 4, 16 in. in den besten Hdschrn. u. Ausgg. imperfectum.
incōnfectus, a, um (in priv.), inachevé : Hier. Ep. 119, 1.
Spatium vero lectuli sui trabeculæ dolatiles
ambiebant, injectos cineres usque ad marginem continentes : qui tamen quotidiana
impressione densati, Inconfecti soli duritiam præferebant. Inconfectum solum
dici etiam potest, ut monent docti Editores, quod numquam aratro aut ligone versum
exercitumve, obterentium pedibus omnino induruit.