inconsolabiliter

inconsolabiliter [ML] , inconsolably; b irreparably. perempti filii ~iter confundebatur maerore Enc. Emmae III 7; regina ‥ lacrimis suis presagia futurorum malorum plenius edocebat, quibus ~iter fusis totum palatium in luctum deciderat V. Ed. Conf. 51v; c1169 sui ~iter lugent ‥ comitem J. Sal. Ep. 287 (287 p. 634); de viventibus semper sollicite sunt, de morientibus ~iter affliguntur P. Blois Ep. 55. 167C; ~iter commoti sunt super perditionem principum illorum Itin. Ric. V 5; Bradw. CD 118E (v. incessabiliter); 1411 matrem ‥ suorum filiorum interitum ~iter deplorantem Bekynton I 277.  b 1212 ignis ~iter pontem Londoniarum ‥ usque ad nihilum destruxit MGL II 88.