inconvenienter
inconvenienter, Adv. (inconveniens), unschicklich, Chalcid. Tim. 138. Augustin. de trin. 2, 9 u.a. Eccl.
ut lector agnoscat quam ~er partes orationis sint positae
ecce homo, cum ex quatuor elementorum sit conjunctione perfectus, de terra tantum, que unum est elementum, dicitur factus; sed non ~er, quia terre nomine significat [Moyses, ] corpusas author of Genesis
maxime ~er fingunt quod Cesar significat aliquid commune enti et non enti
cum dicitur ‘ad usum cottidianum utatur’, usus non accipitur pro jure, cum ~er diceretur ‘ad jus cottidianum utatur’
futurae vitae beatitudo denario numero non ~er exprimitur
possunt non ~er duo gladii fides et opus intellegi
unde sancto huic regi non ~er aptatur quod scriptum est ‥
gens larvalis ‥ non ~er ex re nomen habent, quia sunt nigri, vocantur nigreduli
nisi forte [cantor ] in psallendo deficiat aut aliquem cantum ~er aut indiscrete inchoet
videtur ei quod ~er clamat hujusmodi libertatem quia, si idem Johannes habere debet retornum ‥
inconvĕnĭentĕr, sans convenance : Aug. Trin. 2, 9.
A qua indulgentia Viridunensem antistitem non Inconvenienter
excipimus.