indecimatus

indecimatus [ML] 1 not killed during decimation (interp. as 1 surviving out of 10). Cf. 1 decimare 1. s1036 jussit iterum decimari, et sic paucissimi superstites remanserunt. Alfredum vero juvenem ‥ transmisit ad regem Haroldum ‥ cum paucis suorum qui ~i remanserunt M. Par. Maj. I 511 (cf. H. Hunt. HA VI 20). 2 remaining after tithe has been deducted. 1275 cepit de Ada de Kelling’ clerico xl s. quia non permisit ipsum cariare blada sua ~a Hund. I 494.