indeficiens
in-dēfĭcĭens, entis, adj.,
- unfailing (eccl. Lat.): decor, Tert. adv. Jud. 14. — Hence, adv.: indēfĭcĭenter, continually, incessantly (eccl. Lat.), Aug. Conf. 12, 11.
in-dēficiēns, entis (in u. deficio), unablässig, nicht abnehmend, Eccl.
qui impiger fuerit pro caelestibus laborare divitiis ‥ quia impiger ‥ mercedem laborum ~tem percipiet
hanc [caritatem ] tu, summe sacerdos Christi, in animo teneas ~ti et omnibus praedicare studeas
eternas ~tesque divitias
in diem resurrectionis ‥ se reservabat qua lampas sua ~ti perpetuitate resplendeat
ut esset ‥ in omnibus hujus mundi turbinibus custos ~s
sumptu indefitienti, karitate indefatigata
~tibus undis rivus inserpit
Deus complevit esse quarundam rerum faciendo in eis generacionem ~em
dignetur ~s pietas vestra de remedio nobis opportuno ‥ juxta vestrum beneplacitum providere(
indēfĭcĭēns, tis, inépuisable : Tert. Jud. 14.
Tertull. advers. Jud. 14. Decor
Indeficiens.