indicator
indĭcātor, ōris, m. [1. indico],
- one that points out (late Lat.): naturae (al. indagator), Sol. 40.
Si quis per proditorem, id est, per certum
Indicatorem furtum invenerit, sibi nonum reddat, qui furtum fecerit, ei cui factum
fuerit. Apud Lampridium in Commodo : Indices de Senatu, delatores de
Senatu, etc. Vide Cujacium lib. 6. Observ. cap. 24. et supra
Alator.