indigus
indigus, needing, in want
Could not find indiga in Logeion dictionaries.
indiga feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of indigus
indĭgus, a, um, adj. [indigeo], needing, in want (poet. and post-Aug.).
- I In gen.
- α With gen.: nostrae opis, Verg. G. 2, 428; so, externae opis, Tac. H. 3, 48: stipendiorum, Plin. 8, 40, 61, § 143: rectoris, Tac. H. 3, 22 (but Lucr. 1, 61, is glossem.).—
- β With abl.: auxilio, Lucr. 5, 223. —
- γ Absol.: pauper et indigus, Stat. S. 3, 1, 102.—
- II In partic., desirous of something; with gen.: servitii, Luc. 9, 254.
indigus, a, um (indigeo), I) bedürftig, m. Genet., Verg., Tac. u.a., u. m. Abl., Lucr. 5, 223: absol., Ov. ex Pont. 4, 3, 44 M. (nach Riese unechter Vers): pauper et indigus (dürftig), Stat. silv. 3, 1, 102. – II) übtr., nach etw. begierig, servitii, Lucan. 9, 254.
opis ~us aliene
que tristis et aliene opis advenerat indigua, leta cum suis regreditur
redit tamen ad vetusta mens indaga novitatis et invencionis ~a
merces quarum regio est ~a ad indigenarum usum
in mare quid pisces, quid aquas in flumina mittas? / larga sed indiguis munera funde locis(
tres scholares, ~os quidem sed industrios et honestos, propria exinanitione ditavit
si negat indigo caupona vinulum, / si negas misero, Maria, poculum
indiga pauperies
ejus mansio aquae erat ~a
locus ‥ arenti gleba siccus et aquarum ‥ ~us
indĭgus, (13) a, um (indigeo), qui manque, qui a besoin : [avec abl.] Lucr. 5, 223 || [avec gén.] Virg. G. 2, 428 ; Plin. 8, 143 ; Tac. H. 3, 22 || désireux de : Luc. 9, 254.
indigus
adj.
- 1 in+EG-, needing, in want: nullius, S.: nostrae opis, V.