indisciplinatio
in-disciplīnātĭo, ōnis, f. [2. in-disciplina],
- want of discipline (late Lat.), Cassiod. Var. 7, 3.
indisciplīnātio, ōnis, f. (in u. disciplina), der Mangel an Zucht, die Zuchtlosigkeit, Eccl.
que nostratibus mala proveniant ab ~one
apparet ‥ quod quadam tumultuosa ~one veritas sit oppressa(
indisciplīnātĭō, ōnis, f. , indiscipline : Cassiod. Var. 7, 3.
Indisciplinationes quoque et transgressiones suorum a regula
recta... arguebat. Gregorius M. lib. 3. Epist. 38 : Ne non rectitudini,
sed Indisciplinationi, quod absit, videamini consentire. Utitur rursum lib. 4.
Epist. 7. lib. 7. Ind. 2. Ep. 5. ut et Evagrius in Vita sancti Antonii, Senator lib. 7.
Ep. 3. etc. Vita B. Stephani Abbatis Obasinensis lib. 1. cap. 9 :
Indisciplinationes et transgressiones suorum, maxime juvenum ac puerorum tam
districte coercebat et arguebat, etc. Ἀμαθείαν, ἀπαιδευσίαν,
ἀλογίαν , apud Theophanem, Indisciplinationemreddidit Anastasius Bibliothecarius in Hist. Eccles. Glossæ MSS. ad Concil. Antioch. can. 3 :