inevitabiliter

inēvītābiliter, Adv. (inevitabilis), unvermeidlich, Augustin. enchir. 13; serm. 162, 4. Boëth. de cons. phil. 5, 3. p. 102, 35 Obb. u.a. Eccl.

inevitabiliter [LL] 1 inevitably, unavoidably. 904 semper subter labentibus ‥ omnibus visibilibus et invisibilibus ~iter velint nolint cotidiae subdentibus CS 612; unus tantummodo Deus est procedens et de quo procedit. unde ~iter sequitur quoniam Deus nullas habet partes Anselm (Proc. Sp. 16) II 219; ut hoc vitio ‥ etiam alienigene ‥ ~iter involvantur Gir. TH III 24; 1327 cum de ipsis ~iter in proximo facere habeat Lit. Cant. I 223; quia quod Deo vovi, ~iter a me complebitur factis Wals. YN 20; quomodo anima ejus concordaret ‥ cum instantibus suis tribulationibus ~iter emergentibus Blakman Hen. VI 19. 2 so as not to avoid, without trying to escape. columba cum pregnante muliere ‥ vij dies ‥ egit ut et attrectari manibus ejus ~iter plauderet V. Chris. Marky. 1.

ĭnēvītābĭlĭtĕr, inévitablement : Aug. Ench. 13.