infamo
infamo, to bring into ill repute, disgrace, dishonor, defame
Could not find infamatis in Logeion dictionaries.
infamatis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of infamo
in-fāmo, āvi, ātum, 1, v. a. [infamis], to bring into ill repute, to brand with infamy, to disgrace, dishonor, defame (rare but class.).
- I Lit.: ut tua moderatio et gravitas aliorum infamet injuriam, Cic. Fam. 9, 12: Juppiter infamat seque suamque domum, Prop. 3, 11, 28 (4, 10, 28 M.): hunc infamatum, branded, Nep. Alc. 11: infamata dea, ill-famed, ill-renowned, Ov. M. 14, 446: Acheloön, Stat. Th. 7, 416: suspecti testes, quos vitae humilitas infamaverit, Paul. Sent. 5, 15, 1.—
- II Transf., to blame, accuse, charge (post-Aug.): aliquem temeritatis, Sen. Ep. 22: infamandae rei causa, Liv. 40, 7, 8: fidem, Quint. 10, 1, 74.
īnfāmo, āvī, ātum, āre (infamis), in üblen Ruf-, in Schande bringen, Unehre machen, berüchtigt machen, verschreien, I) eig.: a) übh.: alqm, Nep. u.a.: alqd, Cic. u.a. – b) ein Weib entehren, Dianam (v. Jupiter), Schol. Caes. Germ. Arat. 17. p. 382, 6 E. – II) übtr., verdächtigen, anschwärzen, rem, Liv.: fidem, Quint.: alqm secretis criminationibus, Tac.: m. Genet., alqm apud alqm temeritatis, Sen.: alqm impudicitiae, Aur. Vict.
See: infamare
īnfāmō, (12) āvī, ātum, āre (infamis), tr., faire une mauvaise réputation à, décrier : Cic. Fam. 9, 12 ; Nep. Alc. 11, 1 ; Ov. M. 14, 446 || blâmer, accuser : apud aliquem infamare aliquem temeritatis Sen. Ep. 22, 7, accuser auprès de qqn qqn de témérité.
- 1. in opspraak brengen, een slechte naam bezorgen;
- 2. verdacht maken, belasteren.
īnfāmō āvī, ātus, āre
- infamis, to bring into ill repute, disgrace, dishonor, defame: aliorum iniuriam: hunc infamatum, branded, N.: infamandae rei causā, of making notorious, L.