infamo
infamo, to bring into ill repute, disgrace, dishonor, defame
Could not find infamatum in Logeion dictionaries.
infamatum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of infamo
in-fāmo, āvi, ātum, 1, v. a. [infamis], to bring into ill repute, to brand with infamy, to disgrace, dishonor, defame (rare but class.).
- I Lit.: ut tua moderatio et gravitas aliorum infamet injuriam, Cic. Fam. 9, 12: Juppiter infamat seque suamque domum, Prop. 3, 11, 28 (4, 10, 28 M.): hunc infamatum, branded, Nep. Alc. 11: infamata dea, ill-famed, ill-renowned, Ov. M. 14, 446: Acheloön, Stat. Th. 7, 416: suspecti testes, quos vitae humilitas infamaverit, Paul. Sent. 5, 15, 1.—
- II Transf., to blame, accuse, charge (post-Aug.): aliquem temeritatis, Sen. Ep. 22: infamandae rei causa, Liv. 40, 7, 8: fidem, Quint. 10, 1, 74.
īnfāmo, āvī, ātum, āre (infamis), in üblen Ruf-, in Schande bringen, Unehre machen, berüchtigt machen, verschreien, I) eig.: a) übh.: alqm, Nep. u.a.: alqd, Cic. u.a. – b) ein Weib entehren, Dianam (v. Jupiter), Schol. Caes. Germ. Arat. 17. p. 382, 6 E. – II) übtr., verdächtigen, anschwärzen, rem, Liv.: fidem, Quint.: alqm secretis criminationibus, Tac.: m. Genet., alqm apud alqm temeritatis, Sen.: alqm impudicitiae, Aur. Vict.
See: infamare
īnfāmō, (12) āvī, ātum, āre (infamis), tr., faire une mauvaise réputation à, décrier : Cic. Fam. 9, 12 ; Nep. Alc. 11, 1 ; Ov. M. 14, 446 || blâmer, accuser : apud aliquem infamare aliquem temeritatis Sen. Ep. 22, 7, accuser auprès de qqn qqn de témérité.
- 1. in opspraak brengen, een slechte naam bezorgen;
- 2. verdacht maken, belasteren.
īnfāmō āvī, ātus, āre
- infamis, to bring into ill repute, disgrace, dishonor, defame: aliorum iniuriam: hunc infamatum, branded, N.: infamandae rei causā, of making notorious, L.