infrequens
infrequens, not crowded, in small numbers
Could not find infrequentis in Logeion dictionaries.
infrequentis feminine accusative plural, masculine accusative plural, feminine genitive singular, masculine genitive singular, neuter genitive singular of infrequens
in-frĕquens, tis, adj., that does not often or frequently take place, unfrequent.
- I Lit., of persons, that is not often at a place, that seldom does a thing, seldom, rare: sum et Romae et in praedio infrequens, Cic. Q. Fr. 3, 9, 4: parcus deorum cultor et infrequens, unfrequent, Hor. C. 1, 34, 1: exercitus, thinned by furloughs, Liv. 43, 11, 10: miles, that does not appear regularly at his standard, Paul. ex Fest. p. 112 Müll.; cf. Gell. 16, 4, 5. — Hence: pro infrequente eum mittat militia domum (meretrix), of a lover, who makes few presents, Plaut. Truc. 2, 1, 19 (227). —
- II Transf., that does not often happen, that is seldom used, rare, unusual: cum Appius senatum infrequentem coëgisset, Cic. Q. Fr. 2, 12: eae copiae ipsae hoc infrequentiores imponuntur, Caes. B. C. 3, 2: interdictum, Dig. 43, 31, 1: usus, Gell. 9, 12, 19: vocabulum, id. 2, 22, 2: infrequentissima urbis, the parts least inhabited, Liv. 31, 23, 4: causa, which is attended by few hearers, Cic. de Or. 2, 79, 320.—
- B Usually with abl. or gen., not filled with, not well provided with, not acquainted with any thing: altera pars (urbis) infrequens aedificiis, Liv. 37, 32: signa infrequentia armatis, to which but few soldiers belong, id. 10, 20.—Also absol.: infrequentia signa, Liv. 7, 8: rei militaris te reddidisti infrequentem, inexperienced, Auct. Her. 4, 27, 37; with little knowledge of, unskilled in: vocum Latinarum, Gell. 13, 24, 4.— Hence, adv.: infrĕquenter, rarely (late Lat.), Ambros. Ep. 35.
īnfrequēns, entis, Abl. entī, nicht häufig in Raum u. Zeit (Ggstz. frequens), I) im Raume, A) aktiv, v. einer Menschenmenge = nicht zahlreich, nicht in Masse, in geringer Anzahl (-versammelt, -sich einfindend), hostes, Liv.: agmen, Liv.: copiae infrequentiores, Caes.: senatus infr., nicht zahlreich u. dah. nicht beschlußfähig, Cic.: sum et Romae et in praediis infrequens, es fehlt mir daran (an Sklaven, Dienern), Cic. – B) passiv, von Örtl. usw. = nicht zahlreich besucht, -bewohnt, -besetzt, einsam, nicht volkreich, pars urbis infrequens aedificiis erat, Liv.: alvi paucitate plebis infrequentes, Colum.: signa infr. (armatis), schwache Heerhaufen, Liv.: causa, schwach besuchte (weil unbedeutende) gerichtliche Verhandlung, Cic. – subst., infrequentissima urbis (sc. loca), Gegenden der Stadt, die am wenigsten bewohnt sind (Ggstz. frequentia aedificiis loca), Liv. 31, 23, 4. – II) in der Zeit, A) aktiv, v. Pers. = an einem Orte nicht oft od. selten anwesend, wo nicht häufig, in etw. nicht fleißig, 1) eig.: cultor deorum, nicht fleißiger, seltener, Hor.: lector Plauti, Gell.: miles, ein nicht bei der Truppe befindlicher, Cinc. bei Gell. 16, 4, 5 (vgl. Paul. ex Fest. 112, 7): u. so infrequens rei militaris, Cornif. rhet.: u. übtr. infr. militia (Dienst bei der Buhlerin), Plaut. – 2) übtr., in etwas unwissend, unerfahren, vocum Latinarum, Gell. 13, 24, 4. – B) passiv = nicht sehr gewöhnlich, -gebräuchlich, selten, vocabulum, usus, Gell.
Dorcecestre est villa in pago Oxenefordensi exilis et ~ens
istud mirabilius quo ~ens est
noni autem et decimi generis interrogationes, et ~entiores sunt ceteris et circa pauciora dubitabiles
est autem horum primi generis et tertii usus ~entior et impeditior, reliquorum quatuor frequens et expeditus
īnfrĕquēns, (12) tis, ¶ 1 peu nombreux, qui nʼest pas en foule : exercitus Liv. 43, 11, 10, armée en nombre affaibli ; copiæ infrequentiores Cæs. C. 3, 2, 3, des troupes en nombre plus faible ; senatus infrequens Cic. Q. 2, 10, 1, le sénat nʼayant pas son quorum, nʼétant pas en nombre || sum in prædiis infrequens Cic. Q. 3, 9, 4, je ne suis guère entouré [dʼesclaves] dans mes propriétés ¶ 2 peu fréquenté, peu peuplé, solitaire : infrequentissima urbis [pl. n. ] Liv. 31, 23, 4, les points les plus déserts de la ville ; signa infrequentia armatis Liv. 10, 20, 8, enseignes qui ne groupent guère de soldats armés ; altera pars [urbis] infrequens ædificiis erat Liv. 37, 32, 2, lʼun des deux quartiers comptait peu de maisons ; infrequentes causæ Cic. de Or. 2, 320, causes peu suivies [par le public] ¶ 3 qui ne va pas souvent qq. part, peu assidu : parcus deorum cultor et infrequens Hor. O. 1, 34, 1, adorateur des dieux négligent et rare || [avec gén.] rei militaris Her. 4, 37, peu exact au service militaire ; [fig.] vocum Latinarum Gell. 13, 24, 4, qui est peu familier avec le vocabulaire latin ¶ 4 peu usité, rare : Gell. 2, 22, 2 ; 9, 12, 19.
- 1. niet talrijk, in gering aantal (opkomend, aanwezig) [cives; hostes; agmen; senatus niet talrijk genoeg om een besluit te kunnen nemen];
- 2. (v. plaatsen) dunbevolkt, zwak bezet, weinig bezocht [colonia; theatrum; causae rechtszittingen met weinig toehoorders]; — subst. infrequentissima urbis eenzaamste buurten v.d. stad;
- 3. (v. tijd) niet vaak verschijnend, zelden aanwezig [deorum cultor nalatig];
- 4. (Gell.) (metaf.) onervaren (in: gen.) [vocum Latinarum];
- 5. (Gell.) niet gebruikelijk, zeldzaam [vocabulum; usus].
infrequens , tis. adj. c. s.
無人走。少來往者。— senatus 議事廳寥落。— sum Romae 吾少居羅瑪。— vocum Latinarum 不熟辣丁文。
Suggest a Translation
See an image
無人走。少來往者。— senatus 議事廳寥落。— sum Romae 吾少居羅瑪。— vocum Latinarum 不熟辣丁文。
Suggest a Translation
See an image
īn-frequēns tis, adj.
- with comp.and sup, not crowded, in small numbers: copiae hoc infrequentiores imponuntur, in smaller numbers, Cs.: senatus, with no quorum: causa, thinly attended: infrequentissima urbis, the least populous parts, L.: signa, with few followers, L.: Sabini infrequentes armati, few of them armed, L.: sum et Romae et in praedio, with few attendants: pars (urbis) infrequens aedificiis, L.—In time, rare, infrequent: deorum cultor, H.