inhio
inhio, to stand open, gape, gaze, be amazed
Frieze-Dennison Vergil
inhiō, āvī, ātus, 1, n. and a.: to gape at or over; inspect, examine, 4.64; yawn; gape at, gaze at.
Could not find inhiatis in Logeion dictionaries.
inhiatis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of inhio
ĭn-hĭo, āvi, ātum, 1, v. n. and a., to stand open, to gape.
- I In gen.
- A Lit.: ora inhiasse luporum, Stat. Th. 1, 626.—
- B Trop., to gape with amazement, etc.: inhians Cerberus, Verg. G. 4, 483: attonitis inhians animis, id. A. 7, 814.—
- II In partic., to open the mouth wide, to gape at.
- A Lit.: Romulus lactens, uberibus lupinis inhians, Cic. Cat. 3, 8, 19: gazis inhians, Sen. Herc. Fur. 166: praedae, Val. Fl. 2, 531: pecudumque reclusis Pectoribus inhians, spirantia consu, lit exta, Verg. A. 4, 64.—With acc.: postes, to gape at, Verg. G. 2, 463.—
- B Transf., to gaze at with eagerness, regard with longing (cf.: capto, appeto, sitio): congestis saccis, Hor. S. 1, 1, 71: inhians in te, dea, Lucr. 1, 36; Just. 17, 3, 4; Flor. 3, 11, 2; Tac. A. 4, 12; 11, 1; 12, 59 al.: lucro, Sen. Contr. 3, 22, 11: omnia, quibus vulgus inhiat, id. Ep. 102, 27; Val. Max. 7, 2, ext. 1: dictis, to hear eagerly, attend closely to, Val. Fl. 5, 469; Suet. Ter. 1.—With acc. (poet. and rare, except in Plaut.): hereditatem alicujus, Plaut. Stich. 4, 2, 25 (603): aurum, id. Aul. 2, 2, 17 (194): mortem alicujus, Caecil. ap. Gell. 2, 23, 10; Plaut. Truc. 2, 3, 18 (339): bona mea, id. Mil. 3, 1, 121 (716): inhiat quod nusquam est miser, id. ib. 4, 4, 62 (1198).
in-hio, āvī, ātum, āre, hingähnen, I) v. lebl. Subjj., vor Begierde nach etw. sich gähnend öffnen, inhiat Cocytia nubes (Sturmwolke), Val. Flacc. 4, 495: rabidam canum vim oraque sicca ferunt trepidorum inhiasse luporum, hätten darnach gelechzt, Stat. Theb. 1, 626. – II) v. leb. Wesen: a) vor Begierde nach etwas den Mund aufsperren, nach etwas schnappen, absol., adesurivit et inhiavit acrius lupus, Plaut. trin. 169. – m. Dat., uberibus lupinis (v. Romulus), Cic.: omnibus cadaveribus (v. Raben), Macr.: iam agmine toto pistris adest, miseraeque inhiat iam proxima praedae, Val. Flacc. – bildl., nach etwas schnappen, gieren, gierig trachten, auf etw. begierig lauern, m. Dat., Parthico auro, regiis thesauris (v. Krassus), Flor.: lucro, Sen. rhet.: alcis hortis, alcis opibus, Tac.: sub specie sororiae ultionis Asiae, Iustin.: dominationi, Tac.: omnia, quibus volgus inhiat, ultro citroque fluunt, Sen.: mors casuro inhiat populo, Sil. – m. Dat. Gerund., si tu aut conservandis opibus aut cumulandis facultatibus inhies, Salv. adv. avar. 2, 13, 63. – m. Acc. (s. Wagner Plaut. aul. 192. Lorenz Plaut. mil. 707 = 715), inhiat aurum, ut devoret, Plaut.: undique pecuniam, Amm.: u. so alcis hereditatem, Plaut.: alcis mortem, Caecil. com. fr.: varios pulchrā testudine postes, mit Verlangen (Gier) hinblicken auf usw., Verg.: illum (militem) inhiant omnes, Plaut.: inhiat quod nusquam est, er schnappt nach einem Nichts, Plaut.: ceteraque hoc genus blandimenta fortunae inhiat ille qui vulgo dives vocatur, Censor. 1, 1 H. – m. in u. Akk., inhians in te, dich anlechzend (= mit gierigem Verlangen nach dir hinblickend), Lucr. 1, 36. – m. ad u. Akk., ad occupandum orientem cum magnis copiis inhiabat, Lact. de mort. pers. 9, 5. – absol., congestis undique saccis indormis inhians (voller Gier nach mehr), Hor. sat. 1, 1, 71: inertes ad quae niti nolunt votis (Abl.) inhiant, Varro sent. no. 118. p. 270 Riese. – b) vor Neugierde, Erwartung nach od. in etw. hingaffen, mit weit geöffnetem Munde nach etw. hinsehen, -hinhören, m. Dat., pecudum reclusis pectoribus inhians spirantia consulit exta, Verg. Aen. 4, 64: primis inhiantia dictis agmina, Val. Flacc. – m. Acc., dum (Terentius) Africani divinam inhiat vocem avidus auribus, mit gespitzten Ohren und aufgesperrtem Munde horcht auf usw., Porcius Licinus poët. bei Suet. de poët. 11 (= vit. Ter. 1). p. 27 Reiff. (doch s. in-hieto). – c) vor Staunen bei etw. Mund und Nase aufsperren, hingaffen, tenuit inhians tria Cerberus ora, Verg.: turba... attonitis inhians animis, ut (wie) regius ostro velet honos leves umeros, ut etc., Verg.
See: inhiare
ĭnhĭō, (12) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., a) être ouvert, béant : Stat. Th. 1, 626 || avoir la gueule ouverte : Virg. G. 4, 483 ; b) avoir la bouche ouverte pour qqch., par avidité [avec dat.] : Cic. Cat. 3, 19 ; [fig.] être béant après qqch., aspirer à [dat.] : Val. Flacc. 2, 531 ; Sen. Herc. fur. 165 ; Ep. 102, 27 ; Tac. Ann. 4, 12 ; [avec in acc.] Lucr. 1, 36 ; c) avoir une attention avide : Virg. En. 4, 64 || [avec dat.] pour qqch. : Val. Flacc. 5, 469 ¶ 2 tr., convoiter avidement qqch. : Pl. Aul. 194 ; Mil. 707, etc.
- 1. door verlangen naar iets de mond opensperren, happen naar (m. dat.) [uberibus; omnibus cadaveribus (v. raven)]; ➤ (abs.) inhiavit acrius lupus (Plaut.);
- 2. (metaf.) verlangen naar, azen op, loeren op (m. dat.; acc.) [lucro; dominationi; aurum; alcis hereditatem];
- 3. door nieuwsgierigheid, vol verwachting met open mond staren of luisteren (naar: dat.; acc.); ➤ turba inhiat.
in-hiō āvī, ātus, āre,
- to stand open, gape, gaze, be amazed: inhians Cerberus, V.: attonitis inhians animis, V.: uberibus lupinis inhians: postīs, gape at, V.—To gaze eagerly, regard longingly: congestis undique saccis Indormis inhians, H.