inhumanatio
ĭnhūmānātĭo, ōnis, f.,
- a being made man, incarnation: unigeniti Dei Filii, Cod. Just. 1, 1, 5 and 6 fin.
inhūmānātio, ōnis, f. (inhumanatus), die Menschwerdung, Cod. Iust. 1, 1, 5 extr. u. 6. § 4.
ĭnhūmānātĭō, ōnis, f. , incarnation : Cod. Just. 1, 1, 6, 9 [ἐνανθρώπησις, incarnatio ].
Incarnatio, in Historia Miscell.
Quis
enim eum audiens condidisse libros de Incarnatione, aut, ut proprie hoc exprimam, minus
quidem Latino, sed necessario verbo, sicut a Græcis dicitur, de Inhumanatione Filii Dei,
duos eum putet filios Dei prædicasse ? Nam qualiter Filium Dei, id est Deum Verbum, non
hominem quoque diceret Inhumanatum ? Flavianus Episcop. Constantinopolitanus,
apud Liberatum Diaconum cap. 11 : Ex duabus itaque naturis confitentes Christum
post Incarnationem ex sancta Virgine et Inhumanatum, in una substantia, et in una
persona, etc. Vide Melius per mensem
philosophicum, quam adustio in animalibus, per Inhumanationem tollitur et
decoctionem.