innodo
Could not find innodato in Logeion dictionaries.
innodato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of innodo
in-nōdo, āvi, ātum, 1, v. a., to fasten with a knot.
- I Lit.: innodato gutture laquei nexibus, Amm.28, 6, 27: altis cervicibus cito laqueus innodatur, Ambros. in Psa. 118, Serm. 8, § 44.—
- II Trop., to entangle, implicate: spiris categoricis lubricas quaestiones innodare, Sid. Ep. 9, 9 fin.: causa non multis ambagibus innodata, Cod. Just. 5, 31, 14.
in-nōdo, āvī, ātum, āre, verknüpfen, I) eig., zuschnüren, guttur, Amm. 28, 6, 27: altis cervicibus cito laqueus innodatur, Ambros. in psalm. 118. serm. 8. § 44. – II) übtr.: spiris categoricis lubricas quaestiones, Sidon.: causa non multis ambagibus innodata, Cod. Iust.
See: innodare
innōdō, āvī, ātum, āre, tr., attacher solidement, nouer : Amm. 28, 6, 27 ; Ambr. Psalm. 118, serm. 8, 44 || entortiller [fig.] Ambr. Ep. 73 ; Sid. Ep. 9, 9.