inoculo
ĭn-ŏcŭlo, āvi, ātum, 1, v. a., to inoculate, i.e. to ingraft an eye or bud of one tree into another (post-Aug.).
- I Lit.: arbores ficorum, Col. 11, 2, 59.—
- II Transf.
- A To implant: justitiae affectum pectoribus, Macr. Somn. Scip. 1, 1.—
- B To adorn: bullis aureis inoculatus, Ap. Met. 6, 28, 21.
in-oculo, āvī, ātum, āre (in u. oculus), I) okulieren, A) eig.: arborem, Apul.: arbores ficorum, Colum.: ficum, Pallad. – B) übtr., einpflanzen, iustitiae affectum pectoribus, Macr. somn. Scip. 1, 1, 5. – II) schmücken, bullis aureis inoculatus, Apul. met. 6, 28.
inŏcŭlō, āvī, ātum, āre (in, oculus), tr., greffer en écusson, greffer : Col. Rust. 11, 2, 59 || [fig.] pectoribus Macr. Scip. 1, 1, 5, greffer dans les cœurs, inculquer || inoculatus, parsemé de : Apul. M. 6, 28.