improsper
improsper, unfortunate, unprosperous
Could not find inprospera in Logeion dictionaries.
inprospera feminine nominative singular, feminine ablative singular, feminine vocative singular, neuter nominative plural, neuter accusative plural, neuter vocative plural of improsper
improsper (inpr-), spĕra, ĕrum, adj. [2. in-prosper],
- unfortunate, unprosperous (post-Aug.): fortuna, Tac. A. 3, 24: moles insidiarum, id. ib. 14, 65: multa claritudine generis sed improspera, id. ib. 4, 44.—Adv.: improspĕrē, unfortunately: cessit, Col. 1, 1, 16; Tac. A. 1, 8; Gell. 9, 9, 12.
im-prōsper, a, um (in u. prosper), unglücklich, ungünstig, claritudo, Tac.: fama, Tac.: partus, Gell. – m. Dat., quod esset improsperum rei publicae, Schol. Bob. ad Cic. Mil. 38. no. 2. p. 290, 20 B.
improsper, (14) ĕra, ĕrum (in, prosper), qui ne réussit pas, malheureux : Tac. Ann. 3, 24 ; 14, 65.
imprōsper (in-p-) era, erum, adj.,
- unfortunate, unprosperous: fortuna, Ta.: Claritudo generis, Ta.