insipiens
insipiens, unwise, foolish
Could not find insapientem in Logeion dictionaries.
insapientem feminine accusative singular, masculine accusative singular of insipiens
- unwise, senseless, foolish (class.): sed ego insipiens nova nunc facio, Plaut. Cas. 5, 2, 4 (878): insipiens fortunatus, Cic. Lael. 15, 54: sermo insipientium (opp. sapiens), id. Fin. 2, 15, 50. — Comp.: quis homost me insipientior, qui, etc., Plaut. Trin. 4, 2, 84 (926): ego insipientior quam illi ipsi, Cic. Div. 2, 23, 51.—Sup.: insipientissimus, Sen. Q. N. 2, 59.—Adv.: insĭpĭenter, unwisely, foolishly: a me factum, Plaut. Mil. 2, 6, 78 (558): factum, id. Truc. 4, 3, 53 (827): sperat, Cic. de Sen. 19, 68.
- 2 in + sapiens, unwise, foolish: fortunatus: ego insipientior quam illi ipsi.
-
…ei pulcherrime priora processerint quem ego inustum verissimis maledictorum notis tradam hominum memoriae sempiternae. ego lanista et quidem non insipiens deteriores enim iugulari cupio, meliores vincere. Vtri ceciderint, scribit lucro nobis futurum. O praeclarum lucrum ,…
Cicero, Philippicae
-
…non magis est sanus quam id corpus quod in morbo est. ita fit ut sapientia sanitas sit animi, insipientia autem quasi insanitas quaedam, quae est insania eademque dementia ; multoque melius haec notata sunt verbis Latinis quam Graecis…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…appellant negantque stultum quemquam his morbis vacare. qui autem in morbo sunt, sani non sunt ; et omnium insipientium animi in morbo sunt omnes insipientes igitur insaniunt. sanitatem enim animorum positam in tranquillitate quadam constantiaque censebant ; his…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…fit aut dicitur, omne officio continetur. ex quo intellegitur, quoniam se ipsi omnes natura diligant, tam insipientem quam sapientem sumpturum, quae secundum naturam sint, reiecturumque contraria. ita est quoddam commune officium sapientis et insipientis…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…honeste vivatur an nisi populari fama sine ea igitur iucunde negat posse se vivere quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere quid ergo hoc loco intellegit honestum certe nihil nisi quod possit ipsum propter se iure laudari. nam…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…vacare. qui autem in morbo sunt, sani non sunt ; et omnium insipientium animi in morbo sunt omnes insipientes igitur insaniunt. sanitatem enim animorum positam in tranquillitate quadam constantiaque censebant ; his rebus mentem vacuam appellarunt insaniam ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…. finge aliquem nunc fieri sapientem, nondum esse ; quam potissimum sententiam melius eliget et disciplinam etsi quamcumque eliget insipiens eliget ; sed sit ingenio divino quem unum e physicis potissimum probabit nec plus uno poterit. Non persequor quaestiones…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…dicebas contingitque sapienti soli, hoc autem inchoati cuiusdam officii est, non perfecti, quod cadere in non nullos insipientes potest. tertium autem omnibus aut maximis rebus iis, quae secundum naturam sint, fruentem vivere. hoc non…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…atque erat facile sequentem eam rationem, quae maxume probatur de bonis et malis, negare umquam laetitia adfici posse insipientem, quod nihil umquam haberet boni ; sed loquimur nunc more communi. sint sane ista bona, quae putantur…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…adiuncti verbi prima littera praepositionem commutavit, ut subegit, summovit, sustulit. quid in verbis iunctis quam scite insipientem non insapientem, iniquum non inaequum, tricipitem non tricapitem, concisum non concaesum Ex quo quidam pertisum etiam volunt…
M. Tullius Cicero, Orator