intercisio
intercīsĭo, ōnis, f. [1. intercīdo],
- a cutting through, Varr. ap. Aug. Civ. Dei, 6, 9.
intercīsio, ōnis, f. (intercīdo), das Zerschneiden, Zerhauen, securis (mit dem B.), Varro b. Augustin. de civ. dei 6, 9, 2. p. 264, 2 D.2 – als t. t. der Feldmeßkunst, intercisiones, Zerschneidungen, Gromat. vet. 2, 4 u. 110, 11 (vgl. Rudorff Bd. 2. S. 296).
facto longa terre ~one fossato(v.
si ‥ ignea humiditas commisceatur aeree et excedat in illa commixtione, generantur folia longa ex igneitate elongante, et acuta et intercisa ex subtilitate ignea subtiliorem partem aeree humiditatis consumente inter grossiores ipsius partes et intercidente, unde fit separatio et ~o, unde folia intercisa
[arbores ] minus habent humiditatis et plus admixte subtilitatis, unde inter partes subtiliatas calor consumendo valet ~onem facere
quod sicce sint aves ex specie, probatur ex ~one plumarum que, licet sensui pateant conjuncte, sine dubio ex omni parte intercise. et unde hec ~o nisi ex siccitate?
modos ‥ et intentiones monstrat subjecta forma, sed hac arte ut cum tono differunt monstret spatium vacuum, cum autem semitonio differunt nulla sit ~o
quod polus inferioris coeli deficit a completione circuli [Alpetragius ] vocat ~onem [? l. incurtacionem ] primam
quas adhibes curas vix interrumpe. laboris / difficilem rursus capit intercisio nodum
sine ‥ ~one vel evacuatione
[Orosius ] descripsit positionem orbis Oceani †intercisionem et Tanai limitibus intercisum [cf. ]: Oceani interfusione ‥ intercisam Gennadius De Viris Inlustribus 40
intercīsĭō, ōnis, f. (intercido 2), action de couper, coupure : Varr. d. Aug. Civ. 6, 9, 2.
Ut si aliquam injuriam
aut opprobrium, aut plagas, aut feritas, aut mortem ibi acceperint, nihil ad ipsas
mulieres aut viros, vel mundoaldos earum, componatur illi, qui se defendendum eis
aliquam fecerit læsionem, aut Intercisionem. Vide Incisio et
Impartitio.