interritus
interritus, undaunted, undismayed, unterrified
Frieze-Dennison Vergil
interritus , a, um: (adj.), unaffrighted; dauntless, 5.427; of inanimate things, undisturbed; without peril, secure, 5.863.
Could not find interrita in Logeion dictionaries.
interrita feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of interritus
in-terrĭtus, a, um, adj.,
- undaunted, undismayed, unterrified (poet. and in post-Aug. prose; cf. impavidus): bracchia interritus extulit ad auras, Verg. A. 5, 427: spectatque interrita pugnas, id. ib. 11, 837: vultu, Quint. 1, 3, 4: classis interrita fertur, fearless, Verg. A. 5, 863; Ov. M. 13, 198; 15, 514; Tac. A. 1, 64; Quint. 5, 7, 11 al.; Curt. 6, 5, 29; 3, 6, 9 al.—With gen.: mens interrita leti, unterrified at death, not afraid of death, Ov. M. 10, 616.— Adv.: interrĭtē, undauntedly, Mart. Cap. 1, § 16 init.
in-territus, a, um (in u. terreo), unerschrocken (Ggstz. timidus), testes firmi et interriti, Quint.: int. vultus, Quint. u. Curt.: illa interrita vultu, Ov.: interritus omni periculo (in jeder G.), Sen. rhet.: homo interritus periculis (in G.), Sen.: audio interritus, Plin. ep.: sedebat inturbatus, interritus, Plin. pan.: extentam cervicem interritus liberto praebuit, Vell.: classis interrita fertur, Verg.: mit Genet., mens interrita leti, Ov. met. 10, 616.
Parisius rector varios interritus audit / rumores, palme spemque fidemque tenens
mortis interrite dura citacio / non parcit segregi neque gregario
interrĭtus, (11) a, um (terreo), non effrayé, intrépide : Virg. En. 5, 427 ; Tac. Ann. 1, 64 ; Quint. 1, 3, 4 || avec gén. : leti Ov. M. 10, 616, qui ne craint pas la mort.
in-territus
adj.,
- undaunted, undismayed, unterrified: Bracchia interritus extulit, V.: classis, fearless, V.: mens leti, not afraid, O.: voltus, Cu.