intersectio
intersectĭo, ōnis, f. [interseco],
- an intersection; in archit., the part cut out between two teeth in indented work: intersectio, quae Graece μετοχή dicitur, Vitr. 3, 3.
intersectio, ōnis, f. (interseco), als t. t. der Baukunst = der Einschnitt zwischen zwei Zähnen oberhalb des Frieses, die Zwischentiefe, intersectio, quae Graece μετόπη dicitur, Vitr. 3, 5, 11.
hanc linearitatem per ~onem trium linearum ad angulos rectos [radius ] in veram corpoream dimensionem protendit
radii pyramidis brevioris ‥ qui ante ~onem fuerunt contenti vel inclusi post ~onem fiunt includentes
rotunditas incidentie causatur ex utroque ut viz. per ~onem habeat dilatationis magnitudinem sed per naturam lucis rotunditatis perfectionem
~o ‥ illa per quam movetur luna ab austro in aquilonem appellatur caput draconis
oportuit ‥ celum per circulos distinguere, et unicuique stelle proprios dare circulos incessus sui, et notare circulorum ~onem
trahantur radii ab ~one quantum est ab ~one ad solem
intersectĭō, ōnis, f. , la coupure des denticules [t. dʼarchit.] : Vitr. Arch. 3, 5, 11.