intestatus
intestatus, who has made no will, intestate
Could not find intestatis in Logeion dictionaries.
intestatis masculine dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of intestatus
intestatis perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural of intestato
- That has made no will, intestate: si intestata esset mortua, Cic. Verr. 2, 2, 22, § 53: cives, Trajan. ap. Plin. Ep. 10, 88: ad cenam si intestatus eas, Juv. 3, 274: senectus, id. 1, 144: mori, Dig. 25, 4, 4; cf. ib. 50, 16, 64.—
- II Not convicted by witnesses: indemnatus atque intestatus, Plaut. Curc. 5, 3, 17 (695); so id. ib. 5, 2, 24 (622).—
- III Not trustworthy: servus, Pompon. ap. Non. 323, 28.— Hence,
- A Subst.: intestātus, i, m.; intestā-ta, ae, f., one who has not made a will: virgo vestalis neque heres est cuiquam intestato neque intestatae quisquam, Lab. ap. Gell. 1, 12, 18.—Plur., Gai. 3, 1 sqq.; Mos. et Rom. Leg. Coll. 16, 3; 1 sq.—
- B As adv.: intestātō or ab intestātō, without a will, intestate: paterfamilias cum mortuus esset intestato, Cic. de Or. 1, 40, 183; id. Inv. 2, 50, 148: ab intestato heres, Dig. 37, 7, 1, § 8; 5, 2, 6, § 1; 29, 2, 93 al.
- emasculated: si intestatus non abeo hinc, Plaut. Mil. 5, 1, 23 (1416).
qui ‥ ~us decessit, ejus bona confiscata sunt universa
res intestati cedunt heredis in usum
si dicti burgenses ‥ testati vel ~i decesserint(
Willelmus rex ‥ obiit ~us
constituo Johannem B. ‥ et Ricardum B. ‥ meos veros executores ad disponendum omnia mea bona testata sive ~a
decedencium ab ~o(v. 1
scriptoribus mortuis, sive testato sive ab ~o
administracionem bonorum cujusdam Thome ‥ ab ~o decedentis
- 1. zonder testament; ➤ -ō mori;
- 2. (Plaut.) zonder getuigen; ➤ ~ vivito.
- who has made no will, intestate: sī intestata esset mortua: ad cenam ire, Iu.
One who has made no will. See heres; testamentum.